Czy prawo Mehrabiana to mit?

Czy prawo Mehrabiana to mit?

0 2089
komunikacja niewerbalna mehrabian

Bez względu na to czy jesteś początkującym project managerem, czy masz już za sobą lata doświadczeń w projektach i współpracy z ludźmi w zespołach projektowych z pewnością wiesz już jak ważna w tym zawodzie jest skuteczna komunikacja. Według PMBOKa, bez wnikania jak zostało to policzone, stanowi ona 80% czasu pracy PMa (jedynie 20% pozostałego czasu to czynności administracyjne). Próbując znaleźć jakieś informacje na temat komunikacji międzyludzkiej najczęściej natrafiamy na jej podział na werbalną i niewerbalną oraz związane z nią prawo Mehrabiana. 

POZIOM TRUDNOŚCI:  1 gwiazdka

 

Albert Mehrabian to amerykański profresor psychologii, który zasłynął właśnie w badaniach nad istotą komunikacji pozawerbalnej w relacjach międzyludzkich. Sformułował on bardzo popularną i często pojawiającą się w literaturze zasadę 7-38-55. Mehrabian wyszedł od podzielenia przekazu międzyludzkiego na trzy części składowe oraz, na podstawie badań, przypisał im odpowiednie wartości procentowe. Im wyższa wartość tym większe znaczenie danego czynnika w odbiorze przekazu przez drugą osobę.

 

prawo mehrabiana

Są to odpowiednio:

  • 7% – treść merytoryczna, słownictwo, język, którym się posługujemy,
  • 38% – barwa głosu, jego intonacja, melodyjność, sposób mówienia, stosowanie pauz,
  • 55% – mowa ciała, gesty, mimka, postawa, cała komunikacja niewerbalna.

Teoria może wydawać się dość przewrotna. No bo jak to – to co mówię ma znaczenie  tylko w 7%? To po co w takim razie skupiać się na treści skoro sama mowa ciała "załatwia sprawę" w ponad 50%? A co w takim razie w przypadku, gdy piszemy wiadomość mailową albo SMSa? W obu przypadkach nie wykorzystujemy ani mowy ciała, ani intonacji głosu, a w jakiś sposób narzędzia te funkcjonują jako podstawowa forma komunikacji dla wielu z nas. Czy do odbiorcy dociera zatem jedynie 7% tego co piszemy, a cała reszta jest pomijana? Otóż na szczęście wcale tak nie jest, co nie oznacza że prawo Mehrabiana jest bajką wymyśloną przez amerykańskiego naukowca. Jest po prostu mocno nadinterpretowane i wyciągane są z niego zbyt daleko idące wnioski. Żeby lepiej zrozumieć podejście Mehrabiana musimy zwrócić uwagę na dwie bardzo istotne sprawy:

  1. Po pierwsze nie badał on wpływu całej mowy ciała, gestów i postawy, a jedynie pojedynczego wyrazu twarzy (mimiki).
  2. Po drugie osoby biorące udział w badaniu nie wysłuchiwały całych przemówień i wypowiedzi na dany temat. Pokazywane im były jedynie kartki z pojedynczym słowem/informacją (na przykład na kartce było napisane "lęk", a osoba ją trzymająca uśmiechała się szeroko).

Amerykański psycholog badał przede wszystkim to, co dzieje się, gdy dociera do nas sprzeczny komunikat – jak reagujemy na przekazy nieoczywiste, np. smutna informacja przekazana z uśmiechem na twarzy i melodyjnym tonem głosu. Udowodnił on, że gdy części składowe przekazu nie pasują do siebie, to pojawia się w naszej głowie dysonans i zaczynamy zwracać uwagę nie na to, co się mówi, ale na to jaka towarzyszy temu otoczka niewerbalna. Dla lepszego zrozumienia podamy prosty przykład z życia wzięty – gdy widzimy, że nasza druga połówka ma wyraźnie skwaszoną minę i na pytanie, czy coś się stało odpowiada przyciszonym głosem "Nie, wszystko OK", to zapala nam się w głowie żółta lampka i wiemy, że coś jest na rzeczy i wymaga naszej uwagi. Bardziej niż samej treści ufamy części niewerbalnej tego komunikatu.

Mamy nadzieję, że tym krótkim wpisem rozwialiśmy Wasze wątpliwości, co do prawa Mehrabiana i nie będziecie już nigdy więcej rozpowszechniać jego błędnej nadinterpetacji.

 

Jarosław Łojko i Paweł Kałkus

 

Użytkownicy trafili do nas po frazach:

  • prawo mehrabiana
  • teoria mehrabiana
  • artur krol mity mehrebian
  • ktore prawo mehrabiana

BRAK KOMENTARZY

Odpowiedz